Chiang Mai, 23 april, deel-2, de Doi Suithep tempel e.o.

Tja, ga d'r maar aan staan. Na bezoek aan een kleine stam in het dorpje Doi Pui in de bergen ten noord-westen van de stad, met een inmense waterval maar niet heus, gingen we door naar de tempel met daarin wat relikwieeën van Boedah. We hebben allemaal wel eens van hem gehoord. Die met die dikke buik, dat was de Chinese versie; in Thailand is-ie lid van de weight watchers geweest...Deze goede man is 2555 jaar geleden geboren (of overleden? De jaartelling hier loopt in elk geval 543 jaar voor op de onze). En het merendeel van de bevolking vereert hem èn de koning, en niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Hoewel, die laatste van 84 woont al 2 jaar in een ziekenhuis in Bangkok; heup/onderstel problemen, zo schijnt het. Zijn 59 jaar "jonge" zoon staat al jaren gereed in de startblokken. Kun je nog wat van leren, Alex).

Van Boedah's overblijfselen werden wat haar en een vingerkootje zo'n 550 jaar geleden op de rug van een olifant gebonden. Deze olifant verliet de stad Chiang Mai en trok de bergen in (merkwaardig dicht in de buurt van die 543 jaar verschil met onze jaartelling...). Op een punt draaide hij 3 rondjes en viel dood neer, aldus de overlevering. Daar werd vervolgens een grote tempel neergezet. Na zijn crematie zijn de overblijfselen begraven en werd er een hele grote bladgouden "stolp" overheen gezet. De tempel er omheen mochten wij vanmiddag bezoeken (schoenen uit!).

De foto laat Jenny zien, aandachtig luisterend naar één van de vele monikken, in oranje gewaden gekleed. Veel "novices" ook; jonge kinderen op "monikkenzomerkamp", zoals Ong -onze gids - het uitlegde. Ze schijnen dit zelf te willen (...).

Dit tempelcomplex is genaamd Doi Suithep en hoog gelegen in de bergen, overigens nabij één van de koninklijke verblijven. Van daaruit kijk je over de stad Chiang Mai uit (nb: 6mln inwoners!). Het vliegveld ligt aan je voeten alsof je in Madurodam bent (nog mooier als het tenminste ècht helder is).